در انبو برنامه های شخصیم، مسئله درس برادرزاده نازنینم (که خیلی حریصم به پیشرفت و رشد و تعالیش) ذهنم و مشغول کرده بود. تا اینکه تصمیم گرفتم طبق برنامه ای که با مامان باباش هماهنگ شده انگیزه بدیم و برای کوچکترین گامهاش جایزه در نظر بگیریم.(البته نه جایزه ای که متوقعش کنه و شرطی بشه). . .

چرا فکر میکردم خدا از من کمتره در عشق و مهر ورزی... در برنامه ریزی و هدایت بنده هاش... در بی حساب بخشیدن و...

همیشه با نام خودت...

به نام خودت...

همیشه وقتی از چیزی غافلگیر میشیم. یعنی اتفاقی می افته که ما فکرشو نمی کردیم و بنا به نوع اتفاق زیادی خوشحال یا زیادی ناراحت میشیم. اون وقتش به کسی میگیم. قطعا دانشمندی پیدا میشه که با لحنی پرفسرٌ به میگه: ((همیشه اونی که ما فکر میکنیم نمیشه!)) و در ادامه برای اینکه حالیمون بشه میگه)) همیشه اونی که ما فکر میکنیم درست نیس و گاهی هم اونی که ما فکر نمیکنیم اتفاق میفته... مثل الان...))

باید یه اصلاحیه بزنم. باید جامعه انسانی رو نجات بدم!

دوستان!!!!  همیشه ی همیشه اونی که ما فکر نمیکنیم، رخ میده!!!! و چیز دیگه اتفاق میفته! امکان نداره اونی که ما فکر میکنیم اتفاق بیفته و همــــــــــــــــــــــیشه اونی که فکر نمیکنیم میشه و دیگه هیچ گاهی ای وجود نداره! گول نخورین.

پس: همــــــیشه بدونین خلاف اون همیشه اتفاق میفته! همیشه!